Van de maagd Maria tot Jezus nog aan toe

Posted: February 15, 2011 in Bosnia, Reisverslag, Reizen, Travel, Vakantie
Tags: , , , , , , , ,

Jezus, wat een mooie brug! In het ochtendlicht, in de schemering, van dichtbij, van verre, het is en blijft een prachtig aangezicht. Pas na een keertje of twintig die befaamde brug van Mostar te hebben bedwongen, lijkt het mij tijd voor een andere uitdaging. Per slot van rekening wordt zelfs het bedwingen van befaamde bruggen op de langere termijn ietwat saai.

Dus vraag ik de eigenaresse van het huis waar ik verblijf, wat ik op deze zonnige dag zou kunnen doen. Zonder dralen en vol enthousiasme noemt zij Medjugorje. Na Vaticaanstad het meest bezochte katholieke pelgrimsoord op aard. Haar ogen glinsteren van opwinding en zij verzekert mij dat ik dit niet kan en mag missen. Dus laat ik mij overtuigen. Wat anders te doen als een lokale bewoner zo vol vuur en passie predikt? Niets immers!

         

De overlevering wil dat in 1981 (!), hier in Medjugorje, zes tieners de maagd Maria tegen het lijf liepen. Vol enthousiasme – niet alleen vanwege de verschijning maar vooral ook vanwege de zeer zalvende en geruststellende stem van de maagd – en volkomen door het dolle heen renden ze terug naar het dorp. Dat juist zij, zes nietszeggende herdertjes uit deze contreien, door de maagd waren uitverkoren, konden ze welhaast niet bevatten. En de ouders, hoe lief ze hun kinderen ook hadden, dachten precies hetzelfde. Ze reageerden lauw, sceptisch, nors en ongelovig. Zulke verhaaltjes gingen er hier simpelweg niet als zoete koek in. Hier moest gewerkt worden en geploeterd. Aan wonderbaarlijke opstandingen, verschijningen of andere vaagheden had men een broertje dood.

Maria en de tieners gaven echter niet op. Geenszins. Maria bleef aan de tieners verschijnen en de tieners bleven enthousiast over deze ontmoetingen verhalen. En op een gegeven ogenblik, onduidelijk voor een ieder waarom, werden de tieners geloofd. Was het God zelve die de ogen van de dorpsoudsten opende? Of was het de kracht van de herhaling (werkt reclame ook niet zo?) die hen deed inzien dat dit verhaal fantastische kansen bood?

Want laten we vooral niet vergeten dat tot 1981 Medjugorje een slaperig oord was. Niets dan zwoegende en ploegende boertjes. Een kudde schapen. Wat fruitboompjes links en rechts. Een veldje aardappelen of graan. Al deze activiteiten maakten dat de inwoners net alle eindjes aan elkaar konden knopen. Maar een vetpot was het bepaald niet!

Maar nu, letterlijk als een geschenk uit de hemel, was daar Maria! En de dorpse domoren hadden zelfs nog tientallen verschijningen van haar nodig alvorens de fantastische commerciële mogelijkheden te doorgronden! Toen de kleppen van de ogen waren gevallen togen ze, dit dient ze te worden nagegeven, met veel ijver aan het werk. Op de plek waar Maria voor het eerst verscheen, werd een blauw kruis gepoot. Tegelijkertijd werd het nieuws verspreid dat hier in Medjurgorje de kans bestaat om Maria tegen het lijf te lopen. En het werkte! In het begin nog mondjesmaat maar alras met velen kwamen ze. Pelgrims. Ook vandaag de dag maken dagelijks nog vele pelgrims de trek naar het kruis. Velen zelfs op blote voeten. Bovendien bouwden ze in het dorp zelf een fikse kerk (St. James) die plaats biedt aan een heleboel gelovigen. Blijkbaar had Maria hen laten inzien dat ze het groots moesten aanpakken om groots te kunnen verdienen. En zo geschiedde!

Sinds 1981 hebben ongeveer 15 miljoen gelovigen dit dorpje en dit blauwe kruis gezien. En van een slaperig oord is het verworden tot een woest commercieel centrum waar God, Maria en Jezus genadeloos worden uitgebuit. De hoofdstraat is geplaveid met souvenirwinkels die uitpuilen met katholieke hebbedingetjes. Af en toe onderbroken door een restaurant waar de hongerige pelgrims de hostie kunnen eten en de lokale wijnen kunnen nuttigen. Maar overal strijdt de ongewone drieeenheid een continue strijd om de meeste aandacht. Weinig verrassend dat van deze drie Maria aan het langste eind trekt. Per slot van rekening is zij hier verschenen!

Vandaag loop ik hier rond. Mij verbazend over de onvoorstelbare lelijkheid en ongezelligheid. Tot op heden meende ik te weten dat de katholieke medemens een levensgenieter is. Immers, dat naast de katholieke kerk altijd het gezelligste café staat, kan toch geen toeval zijn? Want na een uurtje biechten op zondag is het toch gezellig en dikverdiend aldaar een drankje te doen en gezellig wat te babbelen? Maar hier in Medjugorje? Niets van dit alles! Soberheid is troef en het is alles business wat de klok slaat. De verkopers en verkoopsters zien slechts dollars en denken euros. Na gedane zaken wellicht bereid tot een judashand maar nooit tot een innemende glimlach of een hartelijke groet.

     

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s