Sprookjesbos Kuzminki

Posted: June 21, 2011 in Reisverslag, Reizen, Russia, Travel, Vakantie
Tags: , , , , , , ,

                                         

Zondagmiddag, de zon schijnt uitbundig door mijn ramen. Ik probeer me te concentreren op die Russische les die ik eigenlijk al gisteren had willen afronden. Het lukt maar matig. Slecht eigenlijk. Telkens kijk ik naar buiten en telkens zie ik de zon uitbundiger schijnen. Waarom krijg ik die Russische woorden en die onmogelijke grammatica niet in mijn systeem? Het lijkt wel alsof mijn hersenen weeïg zijn. Alsof er geen ruimte meer is voor woorden die niet met zomer en zon te maken hebben. Eigenlijk, zo weet ik al, is het zinloos nog langer te blijven zitten. Het Kuzminki park, letterlijk op een steenworpafstand van mijn appartement, heeft een te grote aantrekkingskracht. Daar moet ik zijn.

Ik prop een laken en een fles water in mijn rugzak, zet mijn zonnebril op en realiseer me nog net op tijd dat ik ook een studieboek kan meenemen. Misschien leer ik die woorden wel probleemloos als ik aan het water lig. Ik stap op mijn fiets en ga richting park. De hele buurt lijkt wel in rep en roer. Zoveel mensen op straat. Mannen stellen hun bovenlichaam bloot aan de zon. Niet meteen het meest aantrekkelijk aangezicht, vind ik. Vaak zijn ze niet alleen karnemelkwit door de te lange winter maar ook zijn ze opgezwollen door een te veel aan zware Russische winterkost en Russische biertjes. Maar het deert ze niet, zie ik. Velen lopen ook nu rond met een fles bier in de ene en een sigaret in de andere hand. Bovendien, ze lijken wel te glimlachen. Niet meteen een alledaags verschijnsel hier in Kuzminki. De zon verricht echt wonderen vandaag.

In het park is het van hetzelfde laken een pak. Meer mannen met ontbloot bovenlijf teisteren mijn aangezicht. Maar hier doen ook de vrouwen ijverig mee. In prachtige vooroorlogse bikini’s showen ze de rest van de mensheid hun indrukwekkende lichamen. Ik realiseer me dat van Russisch leren in dit park helemaal niets terecht zal komen. Er is hier veel te veel vertier om zelfs maar het boek uit mijn tas te halen. En ook die fles water laat ik ongemoeid. In plaats daarvan ga ik naar de kiosk en koop, als een echte Rus, een fles Baltika 3. Het topbiertje, wat mij betreft althans, van Rusland. Ik leg mij neder op mijn lakentje en spied, door mijn zonnebril, de omgeving af.

Recht voor mij staat een enorme vrouw in een kanariegele bikini voor zich uit te staren. In haar hand een sigaret waarvan ze driftig rookt. Ze lijkt wel boos. Zo woest lurkt ze aan haar sigaret. Als ze begint te schreeuwen richting het water, realiseer ik me dat ze haar zoontje bestraffend toespreekt. Die is net in het water gesprongen en om de een of andere reden keurt zij dit af. Op zich te begrijpen want aan de waterkant staan borden dat zwemmen hier verboden is. Toch, vele Russen hebben hier maling aan en liggen met hun dikke lijven triomfantelijk in het water te spartelen. Zoonlief mag echter niet en bedeesd keert hij terug naar moeders. Langs de waterkant liggen en zitten veel stelletjes. Jong verliefden zitten vooral aan elkaar terwijl de ouderen voornamelijk aan bier en sigaretten zitten. Flink wat vrouwen zonnen topless valt me op. Jammer genoeg, het lijkt wel alsof vooral de oudste en de dikste zich dit durven te veroorloven. Een echt opwindend aangezicht is het daarom bepaald niet.

Na een uurtje en twee Baltika’s heb ik het wel gezien. Genoeg zwaarlijvigheid voor vandaag. En om te voorkomen dat ikzelf te veel in die richting ga, besluit ik een rondje te fietsen door het park. Let wel, het Kuzminki park is, net als bijna alles hier in Moskou, enorm groot. En met een rondje fietsen verbruik ik, met gemak, de calorieën die ik net heb geconsumeerd.

   

Op een doordeweekse dag heb ik delen van dit park welhaast voor mezelf. Maar vandaag is dit wel anders, zo realiseer ik me al snel. Om te voorkomen dat Rusland te zeer vergrijst en dat, op de hele lange termijn, Russen zouden ophouden te bestaan, hebben de heren Poetin en Medvedev bedacht dat een kindvriendelijker beleid noodzakelijk is. Daarom worden geboortepremies toegekend voor het tweede (en volgende) kind, is de kinderbijslag verhoogd en is de duur van het ouderverlof verlengd. Hier in Kuzminki werkt dit beleid als een tierelier, zo wordt mij vanmiddag wel duidelijk. Al slalommend baan ik mij een weg langs jonge moeders, overduidelijk alweer zwanger, die hun kinderwagen of buggy voortduwen. Langs spelende  kinderen. Langs kwispelende honden waarvoor, gelet op de aantallen, ook een premie wordt uitgeloofd. Van doorfietsen kan geen sprake zijn, hiervoor is het gewoon te druk.

Dieper in het park zie ik hele gezinnen, zittend op plastic stoeltjes en aan plastic tafeltjes, verorberen ze hun zondagmiddagmaal. Als ik langsfiets, ruik ik geroosterd vlees. De Russische shaslick, weet ik uit eigen ervaring, is een fantastische manier om een zonnige zondag door te brengen. Flinke hoeveelheden vlees op de barbecue, een flesje vodka op tafel en dit met vrienden of familie consumeren. Veel beter bestaat er niet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s