Cuba Libre in de Oeral

Posted: March 4, 2011 in Reisverslag, Reizen, Russia, Travel, Vakantie
Tags: , , , , ,

Britse eenheidsworst in de Oeral, zo schiet door mijn hoofd, terwijl ik wacht op mijn gastheer en -dames. Maar al snel begin ik aan mijzelf te twijfelen. Want op deze vrijdagavond lijkt Gordon’s, een Schotse pub in hartje Jekaterinenburg, een behoorlijk hippe tent te zijn. Althans af te lezen aan de aanzienlijke hoeveelheid mensen voor de ingang. Duidelijk allemaal met de bedoeling hier naar binnen te gaan. Typisch, vind ik. Een ordinaire Schotse pub en de Russen staan letterlijk in de rij.

Goed dat wij hebben gereserveerd. Zo kunnen we de rij links laten liggen en zonder te wachten naar binnen. Een alleraardigste dame glimlacht ons welkom en wijst ons met dezelfde glimlach een tafel. Welk een vriendelijkheid! Welk een gemak! Wel, vraag ik mij meteen af of deze tent überhaupt een bezoekje waard is. Een muur van geluid komt op mij af. Geproduceerd door een Russische coverband die snoeihard Abba, Beatles en Police speelt. Twee zangers gillen met overslaande stem boven de eigen herrie uit. Wat is dit in godesnaam? Ik kijk vertwijfeld rond en zie dat ook de rest van de aanwezigen slechts gedoogd, de meesten met gebogen hoofden. Alleen de eigenaar schijnt het prachtig te vinden. Althans, hij springt vreugdevol rond achter zijn toog en stemt woest gebarend in met de muziek. Maar hij is toch echt de enige. Eén van mijn metgezellen schreeuwt in mijn oor dat dit spektakel doorgaans om 10 uur is afgelopen. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het pas kwart over negen is. Nog 45 minuten te gaan. Dus kan ik ook beter beginnen dit te gedogen. Ondertussen tel ik wel de minuten af. Duw wat vingers in mijn oren. Schud mijn hoofd over zoveel herrie. En applaudisseer van louter vreugde als de laatste noot is gespeeld.

Te vroeg!

Gordon, eigenaar en DJ, zet meteen een Schots volkslied in. Nog net iets luider dan de band! Horen en zien vergaan me. Ramen trillen in sponningen. Praten is een utopie. Iemand verstaan nog veel meer. Maar de DJ geniet. Zwaait woester met zijn armen dan tevoren. Glimlacht in zichzelf en grimast naar de menigte. Probeert hij zijn klanten te kastijden? Hun trommelvliezen te scheuren? Als ik mijn zicht hervind zie ik, tot mijn grote verbazing, talrijke Russen springen op de muziek. Tegelijkertijd heffen ze de armen in de lucht en zingen ze zelfs naar elkaar. Althans, ik zie lippen bewegen. Zal zulke herrie dan standaard Russisch vermaak zijn? Dat kan toch welhaast niet? Maar als ik beter kijk, realiseer ik me dat de overgrote meerderheid, net als ik, stilletjes voor zich uit staart. Dan valt mijn kwartje. De beschonkenen genieten en de nog sobere meerderheid kijkt lijdzaam toe. Inmiddels is dit vertier overigens voltooid verleden tijd. Gordon’s is namelijk in vlammen opgegaan.

          

Na het nuttigen van een aantal, door Gordon zelf gebrouwen, biertjes is het de hoogste tijd verder te gaan. Weg van deze waanzin. Op zoek naar andere. In de zwoele Oeralse nacht wandelen we naar Havana. Een latinoclub die ook al tamelijk hot moet zijn. Eerlijk gezegd, mijn verwachtingen zijn laaggespannen. Per slot van rekening, het is hier geen Moskou en latinomuziek is ook al niet meteen mijn ding. Maar ik vergis me! De toelatingsprocedure, inclusief face-control en een kort interview met de gastvrouw, is al veelbelovend. En meteen bij binnenkomst zie ik dat deze club wel degelijk hip is. Prachtige vrouwen in prachtige gewaden en met dito schoenen scheren links en rechts aan mij voorbij. Op stoelen en in sofa’s zitten pafferige, vettige, rokende Russen en Armenen. Een fles whisky of gin op tafel en voor hun dames een exotische cocktail. De muziek, overigens geen salsa of ander ongerief maar stampende house, beukt uit de speakers. Van praten komt dus wederom niets. En dan is het extra prettig dat het oog aangenaam verpoosd wordt. Met één oog lees ik het menu terwijl ik met het andere oog de omgeving nauwlettend in de gaten houd. Ik zie nog net dat het hippe Heineken biertje even duur is als elke willekeurige cocktail. En dus drink ik Cuba-Libres. Rijg ze aaneen tot een niet onaanzienlijke ketting. Zie daardoor de vrouwen nog aantrekkelijker worden. Waag zelfs een houterig dansje op de vloer. En concludeer uiteindelijk dat dit een toptent is!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s