Jekaterinenburg, op de grens van Europa en Azië

Posted: March 1, 2011 in Reisverslag, Reizen, Russia, Travel, Vakantie
Tags: , , , , , , , , ,

De beroemde Oeral. Ik weet nog dat ik hiervan al droomde op de lagere school. Op de topografische kaart stond het wel aangegeven maar het was zo ver weg van alles. De bewoonde wereld hield toch al voorzichtig op bij Berlijn en alles verder oostwaarts was onduidelijk, onveilig, gevaarlijk, te mijden. Een stipje in dit oostelijke niemandsland gaf Moskou aan en dan nog een heel stuk verder de Oeral. En toch, ik wist toen al, dat er een dag zou komen dat ik dit gebergte in levende lijve zou aanschouwen.

     

Alhoewel, ik ben er dan wel maar ik zie het nergens. Geen bergtop in de verste verte, althans niet waarneembaar vanuit mijn taxi. Ik zie niets dan vervuilende industrieën, hoge flatgebouwen volgestopt met mensen en roestige vrachtwagens die langzaam hun weg vinden richting elders. Jekaterinenburg, op de grens van Europa en Azië en toegangspoort tot Siberië heet mij welkom. Siberië! Nog zo’n droom. Siberië, het begin van het einde. Duizenden kilometers van niemandsland, onontdekt bijkans liggen aan mijn voeten.

De taxichauffeur onderbreekt ruw mijn dromen door aan te kondigen dat we zijn aangekomen bij mijn hotel, het Bolsjoj Ural Hotel (Grote Oeral hotel). Ongetwijfeld, toen Rusland nog Sovjet-Unie heette, het pronkstuk van het lokale toerisme. Nu is het vooral groot en enigszins verpauperd. Maar het maakt me evengoed uitermate gelukkig. Dankzij de heuse Sovjetdames die op elke verdieping de wacht houden, omgeven door bloemetjes, een strijkplank, een brits om op te slapen en een waterkoker. En in die gesloten kast naast ze zitten vast nog veel meer attributen die de gast op tal van andere manieren kunnen behagen. Ook al is mijn kamer klein, op het minuscule af eigenlijk, is het toilet tientallen meters verderop in de gang en de douche al helemaal onvindbaar, een ander hotel wil ik niet. Deze dames maken dat ik mij thuis voel en ik moet mij beheersen ze niet te verleiden met mijn verleidelijkste glimlach.

Maar daarvoor heb ik helemaal geen tijd! Want wat weet ik eigenlijk van deze stad? Om eerlijk te zijn, bijna niets. Eigenlijk is het enige, die eerder genoemde grens en het feit dat de tsarenfamilie Romanov hier is vermoord. Jekaterinenburg, op het eerste gezicht lijkt het een stad als vele andere in Rusland. Grauwig, morsig, enorm brede straten, trolleybussen, bejaarde trams en een Lenin op zijn sokkel. Echt kleurig zijn uitsluitend de reclamezuilen waarop dure merkkleding wordt gepromoot. Maar als ik om me heen kijk, zie ik dat het overgrote deel van het winkelend en wandelend publiek niet in staat is tot de aanschaf van een Vuitton, een Armani of een Ermenigildo Zegna. Hier heerst de lokale Zeeman met een sporadische uitschieter tot het niveau C&A. Maar daarmee houdt het op. Natuurlijk, de vrouwen doen pogingen in opzichtige schoenen met hoge hakken, met strak geblondeerde kapsels en gelakte nagels de sfeer van het centrum van Moskou te imiteren. Maar het lukt niet. Daarvoor ontbreekt het geld, daarvoor ontbreekt ook de arrogante houding en dito blik. Ik voel meteen dat ik, ondanks de grootte van de stad, op het platteland ben aanbeland. Alleen jammer dat de bussen en de oude auto’s enorme wolken diesel en benzine uitstoten en de fabrieken in de omgeving er nog een flinke schep bovenop doen zodat van een gezonde plattelandslucht bepaald geen sprake is.

Tot mijn groot genoegen schijnt de zon op deze middag uitbundig. De hele stad haalt opgelucht adem lijkt het wel. Eindelijk! De tweede helft van mei is al begonnen, en eindelijk lijkt het dat de lente het definitief gaat winnen van de eeuwigdurende winter. De parken zitten vol met mensen die stralend doch ook enigszins weifelend de zon op hun gezicht laten schijnen. Ik zie een buschauffeur met ontbloot bovenlijf zijn bus besturen. Ik hoor de vogels wel heel uitzinnig zingen. Ik geloof dat ik zelfs kan zien dat de bladeren aan de bomen per uur groter groeien. Voorwaar, het is lente!

Op de een of andere manier maken de sfeer in de stad en de zon op mijn gezicht dat ik moeite heb het heden om te ruilen voor het verleden. De vermoorde tsarenfamilie Romanov en de enorme kathedraal, gebouwd op de plek waar de familie in 1918, is vermoord, en daarom bekend onder de naam ‘de kerk van het bloed’, hebben simpelweg minder aantrekkingskracht. Toch ga ik. Ook al omdat ik hiervoor niet eens het centrum hoef te verlaten. Eerlijk gezegd, ik vind de kathedraal niet meteen het beste voorbeeld van goede smaak. Het is, zoals gezegd, vooral groot en waarschijnlijk ook duur. Onder andere omdat de duurste icoon van Rusland zich hier zou bevinden. Ganana Yama, de plek waar de uitgemoorde familie, pas in 1976 overigens, werd teruggevonden, is eigenlijk van hetzelfde laken een pak. Nieuw, modern en opzichtig religieus. Waarom zo vraag ik me af? Per slot van rekening gedroegen die Romanovs zich gedurende hun leven niet bepaald als heiligen.

     

In de avond, die maar niet wil overgaan in de nacht, zie ik honderden jeugdigen in de vele parken zitten. Een Baltika of een Russische Hoegaarden in de linkerhand, een sigaret in de andere en elkaar in beide. Dit moet toch ook voor hen een verademing zijn. Na vele, vele maanden van koude en duisternis nu eindelijk zonder loopneus naar de potentiële nieuwe vriendin te kunnen lonken. Want ik ben zeker dat de Russische jeugd ook in de donkerste wintermaanden niet anders kan dan een fles bier bij de lokale kiosk te kopen en deze weg te tikken in de parken of op straat. Een fles bier in een café, laat staan in een restaurant, is simpelweg te duur. Dat deze stad mijn Russische genen activeert blijkt wel uit het feit dat ook ik besluit café of restaurant links te laten liggen. In plaats hiervan koop ik twee flessen Baltika om ze te consumeren op een bank in het park.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s